

No products in the cart.
Poëzie schrijven is een creatieve uitlaatklep, maar vooral een manier om het onzichtbare zichtbaar te maken.
Ik schrijf vanuit een spirituele tendens over mos, bos en schors met lange voelsprieten in een wereld waar gevoeligheid een plek zoekt.
Tijdens de schrijfresidentie ontdekte een beeldtaal van mieren, bos, mos en schors. Het was heel bijzonder om deze wereld te kunnen delen en andere werelden te leren kennen. De schrijfresidentie heeft mijn manier van schrijven opengetrokken en me geleerd dat ik echt vanuit mijzelf moet schrijven.
De schrijfresidentie Woordenvloed is ontstaan door TOTAAL, een community voor jonge taalmakers. TOTAAL is de jongerenwerking van Creatief Schrijven. Je kan hen vinden via hun website of instagram.
Gedicht 1 uit de bundel:
Het snuisterende veerkind dat gaat slapen tussen takken van papier. Veren vindt ze niet. Zal ze wel slapen hier? Het veerkind broedt op lege plekken, waar veren verstopt, verdort, aan gevreten en geplukt zijn, soms enkel donkere vlekken.
Mijn huis hier, staat al vol water. Maar een veerkind drijft toch later?
In Gent neem ik actief deel aan open mic’s zoals bij Geheel de Uwe.
Het is een toegankelijke manier om te blijven schrijven en poëzie te delen.
Het creëert een moment van verbinding.
(Mijn poëzie deel ik via mijn Instagram account @art_domini)